Szpada Dworska

Szpada Dworska

Jest to jednoręczna broń kolna. Za datę powstania uznaje się pierwszą połowę XVII wieku, a miejsce powstania – Północne Włochy, gdzie dominowały szkoły rapiera kolnego. Bardzo szybko szpada stała się popularna we Francji i innych krajach zachodniej Europy. Na zachodzie nazywano ją „smallsword” lub też „dress sword”. Ze względu na swoje niewielkie rozmiary (ok 80 cm ostrze, waga – ok 0.5 kg) idealnie nadawała się do codziennego noszenia, w przeciwieństwie do rapierów, które były po prostu za długie.Traktowano ją jako ozdobę, część stroju świadczącą o bogactwie właściciela, niejednokrotnie była pozłacana i zdobiona klejnotami.


7296dae71ac0017a6f091843d1fa977c


Z czasem skomplikowany, rapierowy system kabłąków i obłęków został zastąpiony poprzez uproszczoną konstrukcję: tarczki i pojedynczy kabłąk przy rękojeści, natomiast ricasso, w odróżnieniu do rapiera stało się szczątkowe, przez co nie można było przełożyć przez nie palca wskazującego. Modele pochodzące z Prus i Rosji bardzo często nie posiadały ricassa. Klinga była znacznie krótsza, o przekroju trójkątnym z płazami wklęsłoszlifowanymi. Bardzo rzadko zdarzały się egzemplarze o klindze dwuwypukłym przekroju (soczewkowy) lub czworokątnym.

Ze względu na charakterystykę walki szpadą – była to broń niezwykle niebezpieczna. Głębokie rany powstałe w wyniku pojedynku bardzo często były śmiertelne, mimo iż na skórze pozostawał maleńki otwór po sztychu szpadą.

W XIX wieku dużą popularnością cieszyła się szpada pojedynkowa, której rękojeść wyglądem bardzo przypominała dzisiejszą szpadę sportową i była używana wyłącznie w pojedynkach.


W Szermierce Klasycznej stosuje się egzemplarze szpady dworskiej pruskiej, bez ricassa, z mosiężną (lub brązową) oprawą rękojeści. Stosujemy klingi sportowe, ze względu na dostępność i bezpieczeństwo użytkowania (nie łamią się na „ostro”, są dostępne w dowolnych sklepach z artykułami szermierki sportowej).


szpada pruska